W Wieruszowie nawet miejsce parkingowe zajmuje się zupełnie inaczej niż wszędzie…..

Godzinę temu dotarliśmy do Pragi – tej czeskiej – a dokładnie do Hostelu SPOAS – Kicia myknęła wziąć prysznic… i zaraz na miasto… Do 24 kwietnia mamy nowy adres….. czas zapomnieć o problemach, kłopotach… Zaczynamy urlop ten z prawdziwego zdarzenia….

Jakoś tak zleciało szybciutko, a tu nic o naszym ślubie. Minęły 2 miesiące już kiedy jesteśmy mężem i żoną. Nic się strasznego nie stało, nic nie wybuchło i wcale nie jest gorzej jak to wszyscy mówią. Byliśmy ze sobą przed ślubem prawie 9 lat więc nie mieliśmy niemiłych niespodzianek po ślubie. Mimo wielu perypetii przed ślubem – wszystko się udało doskonale – przynajmniej dla nas, a to najważniejsze. Początek dnia był dość nerwowy, bo bardzo długo byłam u fryzjera i na styk zdążyłam do kosmetyczki, ale się udało.
O 13 odbyło się błogosławieństwo i podjechaliśmy do kościoła, samochód miał na rejestracji napisane: „Kicia i Zenek” , „Na zawsze”.
Po złożeniu w kancelarii podpisów zorientowałam się, że nie wzięłam bukietu myślę, że to na szczęście. Tata poszedł po niego i wszystko odbyło się na czas. Punktualnie o 14 zaczęła się ceremonia. Ślubu udzielał nam o. Piotr Szczepan Łoza.
Cały ślub przebiegł w miarę bezstresowo. Prześmialiśmy się i przegadaliśmy cały czas, naprawdę było super. Z ważniejszych momentów to oczywiście czas składania przysięgi Misiu powiedział “biorę Ciebie Paulinę Kicię za żonę” ja oczywiście bym prawie się poryczała, ale jakoś się zebrałam i się udało powiedzieć, ale bez Zenka bo napewno bym się popłakała.
Bardzo nam się wszystko podobało i jak dla mnie ślub w kościele to najważniejsza ceremonia i bardzo piękna. Teraz już wiem czym się wszyscy tak zachwycają. Wzięłabym go jeszcze raz, oczywiście z Misiem. Nowa sukienka by była ☺
Z sukienką było wiele perypetii raz była tak raz inna, ja z nogą w gipsie nie mogłam sobie tak szukać jakbym chciała, bo trudno było mi się poruszać. Mam nadzieję, że mężowi się podobała / Kicia wyglądała fajowo ! – przyp. MIŚ / choć wybrałam ją w 10 minut ☹ Miś szlajał się po sklepach kilka godzin żeby nie było, że ja tyle czasu po sklepach chodzę, a lubię bardzo

Pogoda była idealna, jak wyszliśmy z kościoła po niebie fruwały bańki mydlane, zawsze mi się to podobało i tak też zrobiliśmy. Potem życzenia i tony pięknych kwiatów i pomysłowych prezentów.
Potem na piechotę poszliśmy na imprę do WDK-u gdzie powitano nas chlebem i solą.

Potem szampan, sto lat i trzaskanie kieliszków.
Jeden z najpiękniejszych momentów na weselu, czyli pierwszy taniec. Długo myśleliśmy co by wybrać, ciągle chodził mi po głowie „Glory Box” Portishead, tylko nie byłam pewna co do słów. Muzyka i klimat pasował idealnie i zdecydowaliśmy, że musi być to. Coś naszego, oryginalnego i o wyjątkowym brzmieniu. Wyszło cudnie, bardzo mi się podobało, nie wiem jak mężowi / yo yo było coooolllllll – przyp. MIŚ /

Nasz DJ Maciek którego poznaliśmy dzięki Krzysiowi Smusowi okazał się rewelacyjny. Grał to co lubimy i zarazem nadaje się na wesele. Mieliśmy swoją muzykę, listę zamieścimy poniżej. Wybieraliśmy wspólnie każdy utwór. Misiu wszystko pięknie opracował i przygotował ja w tym czasie męczyłam 4 godziny paznokcie

Z tego co wybraliśmy leciało na pewno:

Blenders „Punkt G”
Edyta Bartosiewicz „Sen”
Maria Peszek „Hujawiak”, „Rosół” „Miś” „Miły Mój”
Obywatel GC „Nie pytaj o Polskę”
Raz, Dwa, Trzy „Czy te oczy mogą klamać”
Republika „Telefony”
Shakin’Dudi „Och, Ziuta” „Au sza la la la” „To ty słodka”
Soyka „Kiedy Jesteś Taka Bliska” „Tolerancja – Na Miły Bóg”
Szwagierkolaska „U cioci na imieninach”
T. Love „Bóg”
Tilt „Nie pytaj mnie”
Zbigniew Hołdys „Będziesz Moja”
Air „All I need”
Depeche Mode „Never Let Me Down Again” „Walking In My Shoes” „It’s no good „Personal Jesus”
Fatboy Slim „Dont Let The Man” „The Rockefeller Skank” „Wonderful Night”
George Michael „Faith” „I Want Your Sex (Parts I & II)” „Freedom”
The Fugees „Killing me softly”
Touch and Go „Would You…” „So Hot” „Tango In Harlem”
US3 „Cantaloop (Flip Fantasia)” „Tukka Yoot’s Riddim”

Po obiadku pojechaliśmy na zdjęcia na plener do Bolesławca na wieżę. Wywiało nas tam we wszystkie strony, ale było bardzo przyjemnie. Zdjęcia robił nam Michał Szczepański, z fotografa też jesteśmy zadowoleni.

Tak naprawdę nie mam żadnych zastrzeżeń do ślubu, wesela, nie było nic co by mnie wkurzyło czy się nie podobało. Wiele czasu nam zajęło zorganizowanie wszystkiego, ale jak ma się dobry plan wszystko się udaje. Mamy bardzo podobne gusty, więc nie było nieporozumień i wiedzieliśmy czego chcemy. Napewno nie miało być zespołu, bo jaki by nie był to nie to co oryginalna muzyka, a nie jakieś przyśpiewki. Bardzo nie lubię tego na weselach i dlatego nigdy nie lubiłam na takie imprezy chodzić, bo nawet alkohol nie pomaga trawić zespołów weselnych. Impreza zakończyła się koło 4 rano. Ja byłam zmęczona strasznie, a moja noga pomimo rehabilitacji była w strasznym stanie. Spuchła i przez ponad 2 tygodnie miałam problemy z chodzeniem, ale warto było. Poprawiny szybko się skończyły, bo każdy do domu ja już potańczyć nie mogłam zbytnio ze względu na nogę i brak snu, bo mąż wstał oczywiście o 7 rano, bo się wyspał. Ja nie zdążyłam nawet zasnąć. Później cały tydzień dochodziliśmy do siebie ja się jeszcze we wtorek rozchorowałam dostałam gorączki, tak szaleliśmy.
Mamy nadzieję, że goście byli zadowoleni. Dziękujemy wszystkim za przybycie, nie dotarły tylko 2 osoby, naszym zadaniem to całkiem niezły wynik.

Jak się wszystko dobrze pomyśli i zorganizuje to nie ma takich braków jak na innych weselach. Nigdy nie chciałam wesela przede wszystkim ze względu na muzykę, ale jak większość dałam się przekonać i na takie wesele jak nasze poszłabym z chęcią. Może ten udany ślub zakończy pasmo nieszczęść i będzie ich mniej, a jak będą to mniej bolesne. Może jest to taki prezent dla nas z góry.
Mam nadzieje , że będzie się nam układać dobrze w życiu i będziemy się kłócić i kochać, aż do śmierci albo dłużej.
Dla przyszłych par, wesele i ślub wcale nie takie straszne, nawet mi się całe to organizowanie spodobało, ale trzeba mieć odpowiedniego partnera.

Nasz ślub (wybrane foty) na flikrze Nasz ślub (całość) na picassie część 1 Nasz ślub (całość) na picassie część 2 ]]> http://www.magott.eu/2009/07/13/fotorelacja-z-naszego-slubu-i-wesela/feed/ 5 http://www.magott.eu/2009/05/17/berlin-guide/ http://www.magott.eu/2009/05/17/berlin-guide/#comments Sun, 17 May 2009 20:13:55 +0000 Robert http://www.magott.eu/?p=464 Bardzo miło nam poinformować, że nasze zdjęcie – wykonane przez Adama Ziębickiego w Berlinie w roku ubiegłym – zostało umieszczone w Przewodniku po Berlinie. Zdjęcie przedstawia Sony Centre.

Link do strony przewodnika.

I bezpośredni Link do naszej fotki.

Pozdrawiamy Emme Williams, ze Schmap Guides oraz autora zdjęcia – Adama Ziębickiego i jego ciocię.

Obecna była cała rodzinka, a parę fotek z tego wydarzenia umieszczamy na Picassie.

Trochę już czasu minęło od koncertu, ale nie było czasu ani siły żeby coś napisać, ale napisać trzeba.
Oczywiście o koncercie Radiohead w Berlinie.
Już ochłonęliśmy nieco, ale to były niezapomniane chwile i dzień 8 lipca 2008 będziemy pamiętać do końca życia.
Był to koncert wyczekiwany od zawsze no i w końcu się stało, dostałam w prezencie od Misia bilecik.

• 06.07.2008 – niedziela

Więc do Berlina wyjechaliśmy 06.07.2008 (niedziela). Dzielnym kierowcą był oczywiście Miś, ja byłam pilotem, a nasz niedawno poznany kolega Adam odsypiał na tyłach imprezę (w przerwach między telefonami i smsami od CIOCI).
Upał podczas drogi był nieziemski, ale jakoś dotarliśmy we wczesnych godzinach wieczornych pod nasz adres noclegowy (dwie bite godziny w korku we Wrocku – czyli jak przyjemnie w upale 30 stopniowym spędzić w samochodzie pokonując całe 3,5 km). Trafiliśmy bez problemów. Zaparkowaliśmy trochę jedzonka, picia i na miasto.

Cóż zwiedzania było dużo nocą wybraliśmy się pod Bramę Brandemburską, nieco nas zdziwiło bo praktycznie byliśmy tam sami, ale to nawet lepiej. Oczywiście cały czas trzaskaliśmy fotki. Mimo nocy naprawdę czuliśmy się bezpiecznie takie aż dziwne uczucie. A poranne mycie zębów w parku… no cóż – są w życiu chwile…. które się pamięta….
Cały czas rozgryzaliśmy komunikację Berlina i pod koniec pobytu mieliśmy już wszystko rozpykane ☺
Jestem pod wrażeniem Berlina i mile zaskoczona. Ze smutkiem stwierdzam, że Polakom daleko do Berlina. Panuję tam szokująca czystość i porządek, spotkaliśmy się z ogromnie ciepłym przyjęciem i uprzejmością ludzi w różnym wieku. Trzeba przyznać, że Niemcy potrafią idealnie zorganizować wszystko. Tylko może przez to brakuje im takiego spontanu jaki mają w sobie Polacy.

• 07.07.2008 – poniedziałek

Zwiedziliśmy miedzy innymi wierzę TV Tower gdzie widać Berlin jak w Google Earth.

Potem poleżeliśmy przed Berliner Dom na trawce w słoneczku popijając napoje ☺.

Było bardzo przyjemnie. Oczywiście fontanny jak tylko trafiły się po drodze były przeze mnie zaliczone.

Był też plac Marksa i Engelsa, Brama Brandemburska za dnia gdzie było już więcej ludzi. Póżniej po małej kolejce i obmacywaniu trafiliśmy na Raichstag też podziwiając Berlin z góry (chwile, kiedy w kieszeni Adama znaleziono reklamówkę z kiepami – bezcenne). Trzeba wspomnieć jeszcze o „ciepłych chłopakach” – nie mamy nic przeciwko, ale warto odnotować, że w Berlinie jest ich od groma…..
Warto wspomnieć o dworcach np. Berlin-Hauptbahnhof naprawdę piękne budynki oczywiście wszystko przyjeżdża co do sekundy punktualnie, czyściuteńko bez meneli.

Menele w Belinie pracują co przydałoby się i w Polsce wprowadzić. Nikt tam nie bierze kasy za darmo i dzięki temu mają tak czyściutko. No i jeszcze jedno – Misie – w Berlinie wszędzie od groma misi, misiaczków i innych… rowerów… babcia siedemdziesięcioletnia popierniczająca na rowerku…. o w pytę…… do dzisiaj mamy szczęki na wysokości lamperii.

• 08.07.2008 – wtorek

Oczywiście to już tylko Radiohead. Po przebudzeniu i zrobieniu się na bóstwo wyruszyliśmy na koncert, po drodze zrobiliśmy zaopatrzenie w markecie – nie przypadkowo poszliśmy w drugą stronę miasta ☺.
Dotarlismy do parku – Kindl Bühne Wuhlheide około godziny 14.
Podeszliśmy pod boczną bramę, bo były dwa wejścia. Oczywiście sami Polacy czatowali już pod bramą więc było wesoło. Podczas czekania porządnie lunęło z nieba. Ja oczywiście kupiłam w Polsce płaszczyki dla wszystkich (3 szt. po 4 zł sztuka, w tym jeden różowy) i jakoś przetrwaliśmy. Potem rozdzielono grupę i ja z Misiem znaleźliśmy się chyba dzięki opatrzności bożej w grupie na pierwszy start pod scenę (trzeba wiedzieć kiedy iść ostatni raz bezpiecznie siku…. i gdzie schować butelkę z Żywcem….. tak jest z wodą mineralną pochłoniętą w moment po koncercie). W ogóle bardzo wszystko ładnie zorganizowane i z głową i tu też mnie Niemcy ujęli. Niestety nasz kolega Adam był w drugiej grupie no cóż ☹ (chyba z Ciocią rozmawił, czy jakoś tak…..)
Byliśmy bliziutko sceny no może trzeci momentami drugi rząd (na samym środku przed Thomem… po prawej mieliśmy Johhnego, po lewej Eda – można powiedzieć, że widzieliśmy każdy pryszcz na ich twarzy…). Pod sceną oczywiście sami Polacy. Najpierw wyszedł suport Modeselektor (5 ciepłych chłopaków z 4 laptokami… machającymi łapkami) o matko byli naprawdę śmieszni, jeśli chodzi o muzykę jak dla mnie tragedia no ale przynajmniej się uśmiałam (szczególnie jak publika oklaskiwała Thoma machającego głową po lewej stronie sceny, słuchającego support – a Modelselector się podniecał, że to publika na nich tak reaguje – SZACUNEK). W międzyczasie Collin trzaskał fotki i rozmawiał z technicznymi to z lewej to z prawej strony sceny.
O godzinie 20.40 jeny mało nie zemdlałam, sama nie wiem płakać i śmiać mi się chciało. Oczywiście łaskotko w brzuchu i gęsia skórka wszędzie. Tak blisko, że na wyciagnięcie ręki. Wszystko, po prostu wszystko mi się podobało niezależnie co by zagrali. Widać, że są bardzo dobrymi przyjaciółmi i doskonale się rozumieją na scenie. Pomyłki Toma były piękne tylko on z takim wdziękiem potrafi to robić. Ja sama nie lubię idealnych i perfekcyjnych koncertów bo to jest nudne. Ludzie są ludźmi nie maszynami. Przez jakiś czas padało i oczywiście nie przeszkadzało to ani trochę.

Nie mam daru do zapamiętywania nazw itp. Więc wszystko przedstawiało się następującej kolejności :

01. 15 Step [tego można się było spodziewać]
02. Airbag (!) [jako drugi kawałek? rewelacja]
03. There There [tu lunęło solidnie, od dzisiaj ten kawałek z deszczem mi się będzie kojarzył]
04. All I Need [miazga od początku do końca]
05. Where I End and You Begin (!!)
06. Nude
07. Weird Fishes/Arpeggi
08. The Gloaming
09. Videotape
10. No Surprises (!!)
11. Jigsaw Falling into Place
12. My Iron Lung
13. Wolf at the Door
14. Reckoner
15. Everything in Its Right Place [wersja koncertowa wgniata w ziemię]
16. Bangers and Mash
17. Bodysnatchers

First Encore
18. Cymbal Rush [trzy podejścia i walnięcie Thoma głową w mikrofon]
19. You and Whose Army?
20. Paranoid Android [a jednak zagrali….]
21. Dollars & Cents
22. Idioteque

Second Encore
23. House of Cards
24. National Anthem
25. Street Spirit (fade out) [wyśnione zakończenie]

Podsumowanie koncertu:
Zagrali prawie całe In Rainbows (9 kawałków), Hail To The Thief (4), Amnesiac (2), Kid A (3), OK Computer (3), The Bends (2) zero z Pablo Honey i dwa kawałki nie pochodzące z albumów Bangers ‘n’ Mash i Cymbal Rush, czyli b-side i kawałek z solowego krążka Thoma.
Za to wszystko mam przed oczami, przede wszystkim taniec Thoma i jego twarz. Porażające spojrzenie naprawdę trzeba przyznać, że ma specyficzną twarz. Wyglądał jak manekin nic nie drgnęło ani jeden miesień na twarzy jak się odwrócił w stronę publiczności powoli i na chwilę zatrzymał i objął wzrokiem cały amfiteatr, normalnie powalające wrażenie. Poza tym mieliśmy szczęście obserwować wszystkich członków Ragiohead widać było, że są szczęśliwi i koncert też im się podobał. Ciągle mieli buzie uśmiechnięte, tylko na początku byli poważni. Widać było, że są bardzo zadowoleni z publiczności. Oczywiście zakręcony Jonny snuł się zakapturzony żeby go za bardzo nie zauważyć całkowicie odcięty.
Ja miałam nogi z waty oczywiście z wrażenia i z tego, że tak udało nam się blisko być. Moim ochroniarzem był Misiaczek i gdyby nie było go ze mną to już nie był by ten koncert, tak fantastyczny. Zawsze ważne z kim się jest i to dopełniło szczęścia na koncercie.
Było trochę ciężkich zawirowań i pozostało po tym kilka sińców, ale były warto. Pierwsze kilka kawałków – nad zwyczaj spokojnie, młyn zaczął się przy kilku mocniejszych kawałkach….
Nie wzięliśmy aparatu na koncert i w sumie dobrze, bo człowiek skupiał by się nie na tym co trzeba.
Ja mam zdjęcia w swojej głowię jakich nie zrobi żaden fotograf. Czułam się tak bardzo szczęśliwa, że aż moja dusza wznosiła się pod chmury.
Kiedy za często się tak jeździ po różnych koncertach to człowiek jakoś to odpiera jak kolejny wspaniały koncert. Kiedy tak raz na jakiś czas się jeździe, bo niestety trzeba pracować i są inne wydatki to docenia się takie wydarzenia. Koncert skończył się ok godz. 23. Czyli dwie godziny dwadzieścia minut pełnego szczęścia……

Tak ja czekałam na ten koncert całe życie … i co marzenia się spełniają ☺
Po koncercie odnaleźliśmy się z naszym kolegą Adamem, który zaszalał z koszulkami ☺
Po małym odpoczynku pojechaliśmy do naszej uroczej Pani Gabrieli gdzie spaliśmy.

• 09.07.2007 – środa

Najpierw Zoologische Garden, czyli Zoostation ☺ , potem Sony Center, a tam taniec z żyrafami i rybki.

Obowiązkowo Podzamer Platz i Mur Berliński.

Resztę muru oglądaliśmy w deszczu na East Side Gallery i niesamowiete grafity.

W ten dzień się naprawdę nachodziliśmy ukojeniem był super KEBAB na Berlin-Hauptbahnhof przemili ludzie – chyba Turcy – PRIME KEBAP – gorąco polecamy !!! Świetnie mówili po polsku, na drugi dzień tam wróciliśmy oczywiście, bo jedzonko było super. Kebab w naleśniku z 3 sosami plus serek feta rulezz……

Potem wieczór w ogródku u Gabrieli z jej kotami nad rzeką. [szczególnie dla kierowcy, który zamiast piffka – zasysa kolejne butelki z Nestea....]

• 10.07.2008 – czwartek

Dzień wyjazdu pożegnanie z Gabrielą i oczywiście zwiedzania ciąg dalszy.

Czyli Big Platz with Stones – na lewo od Bramy Brandenburskiej, a nie na prawo, w sumie 2 dni szukania, a zawsze byliśmy tak blisko

i stadion o tak tu byliśmy długo mimo deszczu i zimna, ale czego się nie robi z miłości ☺ [na szczęście sam stadion w tym akurat tygodniu był zamknięty ☺]

I droga do domku, w domku oglądanie zdjęć do 4 rano, potem ciężki poranek i do pracy.
Oczywiście o wszystkich miejscach nie piszę, bo nikt nie byłby w stanie przczytać takiego tasiemca ☺
Mieliśmy osobistego fotografa w tą role wcielił się Adam i w końcu mieliśmy świetne fotki razem za co dziękujemy. Świetny koleś…… kupa śmiechu, zabawnych chwil i chyba wyjazd i koncert życia….

Reszta fotek z wyjazdu w kilku odsłonach

15 kwietnia Kierzenko i spółka zakończyli tynkowanie środka domku.
W międzyczasie udało się zamontować pozostałe okna i rolety oraz drzwi wejściowe i te od kotłowni.
W dniu wczorajszym fachmany od pana Jacha zamontowali nam bramę od Wiśniowskiego.
Mamy więc cały domek już pozamykany.

Wygląda to mniej więcej tak

Otwieranie drzwi – ja i pęk kluczy

Kicia bada klamkę

Drzwi wejściowe – widok z frontu

I razem z kuchnią

Cały domek – widok z przodu działki

Wjazd do garażu – Kicia w środku

Teraz z bliska

Ja w słońcu przed garażem i bramą

Prawie wjechałem do środka

Drzwi od kotłowni – widok od strony Kazusia

I z bliska.

A tu kilka fotek ze środka – tynki powolutku schną

Teraz czekamy na wizytę hydraulika – podpięcie wody, kanalizacji, wszelkie rurki od CO – roboty będzie od groma, potem wyleje się maszynowo posadzki i plan na rok 2008 praktycznie wykonany. Niech wszystko sobie schnie i czeka na lepsze czasy – na kumulację w totka etc.

W ciągu ostatnich dni z ważniejszych rzeczy odnotować trzeba:

Od 10 marca elektryk śmiga z instalacją elektryczną – niestety pogoda się skaszaniła i czekamy na nieco wyższą temperaturę – jest zrobione tak na oko 3/4 pracy – więc niech ciepełka będzie troszkę, dwa dni pracy i będzie po krzyku.

Od 18 marca pojawił się Witek – zaczynają się przygotowania do robienia tynków wewnątrz domu. Kierzenko nabawił się małej kontuzji i 19-go nie było go u nas, ale że to człowiek-terminator to już dzisiaj od rańca śmigał na całego. W międzyczasie – tj. wczoraj – 19 marca Siwy i spółka zamontowali większość okien i rolet – niestety Wróbelek zapomniał o rolecie do garażu, oknie i rolecie do schowanka – no i plan jest wykonany nie do końca.

Nam okna i rolety się podobają – kolor super. Były tradycyjnie problemy – jeden zawias, jedna klamka i dwie rysy na obudowie od rolet – więc nie do końca wszystko wyszło jak trzeba, ale jakiś tydzień po świętach – ma być montaż pozostałych dwóch okien i rolet, plus wymiana tych dwóch puszek na rolety.

Okna są już zabezpieczone folią – więc ich na fotkach dobrze nie widać, ale kolor rolet jest mniej więcej taki:

Czekaliśmy, czekaiśmy i „prawie” się doczekaliśmy. Październik, listopad, grudzień. Dach jest prawie gotowy. Na dokończenie czeka tylko wykończenie – dokładnie umocowanie opierzenia z dwóch stron dachu. Blacha przycięta i czeka na umocowanie jej od strony sąsiada Kazusia i z tyłu domu. Wszystko wygląda mniej więcej tak.

Tu troszku fotek z dachem z blachy Ruukki w roli głównej.

Nam się podoba, szkoda, że tyle nerwów nas to kosztowało. Plan na rok 2007 został wykonany. Czekamy z całą resztą do marca lub kwietnia 2008. Jak bozia da to w poniedziałek – czyli jutro Robert Semba skończy to co zaczął, ale że człowiek to nieobliczalny, to nie napiszę, że na pewno się tak stanie, bo tego nie wie nikt. Może nam sprawi taki mały prezent sylwestrowy. Oby.