Zima już za długo trwa i najwyższy czas ją pożegnać. Czekamy na ciepełko i wiosnę.
Na pożegnanie kilka zimowych zdjęć z Podzamcza, a zimę żegnamy włochatą Żubrówką.

Po długiej przewie jesteśmy i stopniowo będziemy nadrabiać zaległości w prowadzeniu naszej stronki.

Od kilku miesięcy mieszkamy w naszym domku na ulicy Księdza Mariana Myszkowiaka 10, po lepszej stronie rzeki, czyli na Podzamczu.
Można powiedzieć, że już w miarę urządzony domek mamy. Powoli będziemy nadawać mu charakter, będzie on odbiciem naszych osobowości. Dom przecież to nie tylko ściany, ale musi mieś swój własny styl, ma być w nim ciepło przytulnie i po naszemu.

To tak w woli wstępu teraz będzie milusio. Mieszka nam się cudnie, w końcu możemy tak powiedzieć. Na początku byliśmy tak zmęczeni budową i innymi niekoniecznie miłymi osobistymi problemami, że nie było siły na radość. Ze słyszenia wiem, że większość ludzi chciałoby wiele rzeczy poprawić i trzeci dom jest dopiero domem właściwym. Ja nie zmieniła bym nic, mi odpowiada wszystko. Staraliśmy się każdy naprawdę drobny szczegół, dokładnie analizować i sprawdzać gdzie się da, dla nas jest to można powiedzieć sukces i wiele doświadczenia nie tylko w dziedzinach budowy. Najważniejsze, żeby to traktować jak ciekawe doświadczenie i zbytnio się nie przejmować. Mogę nawet stwierdzić, że zmieniliśmy się przez tą budowę. To naprawdę duże wyzwanie i wie to tylko ten kto przez to przechodził.
Metraż jest idealny, mały przytulny domek, ładnie położony. Najbardziej lubimy jeść śniadanka i obiady na tarasie jak jest ciepło, mamy widok na kościół ewangelicki, bardzo piękny z czerwonej cegły i na łąki. Łąki są bajecznie przynajmniej dla mnie, takie dzikie, pełno na nich kwiatów, w nasze pierwsze lato było pełno czerwonych maków, które najbardziej się wyróżniały. Dalej mały stawik gdzie kaczki sobie pływają. Są piękne zachody słońca bo mamy spory kawałek nieba na własność, dopiero na większej przestrzeni widać jak niebo jest piękne i nie do nieodgarnięcia wzrokiem. Od frontu natomiast mamy drugi kościół, a jak, tylko katolicki, stary, potężny, trochę mroczny, którego budowę zapoczątkował patron naszej ulicy ks. Marian Myszkowiak.
Zamieścimy kilka fotek które udało się nam zrobić w różnym czasie, przed przeprowadzką także. Zawsze zabieraliśmy się zbyt późno do robienia zdjęć i było za ciemno, ale coś tam wyszło.
Oczywiście będą później, teraz będzie dłużej widno to może uda się zrobić ładne zdjęcia. Jeszcze jedno muszę to napisać drugą radością po tarasie jest zmywarka, po prostu ją kocham i tyle , zaraz po mężu
Teraz cóż, planujemy dalsze konieczne wydatki, niestety nie związane z urządzaniem wnętrza domku no to muszę jeszcze poczekać
Marzymy w tym roku o wakacjach w Bieszczadach, ja potrzebuję czasu na przemyślenie swojego życia, pozbierania myśli i poukładania ich, uspokojenia i wyciszenia przede wszystkim. Myślę , że Miś Zenek, ma podobne potrzeby w tej kwestii. Już tyle na ten wyjazd czekałam, że dłużej się nie da, inaczej będzie źle. Także trzymajcie kciuki żeby się udało bo bardzo nam tego potrzeba, a góry uleczą nawet największy ból, albo nauczą jak z nim żyć i zregenerują dusze.

W Wieruszowie nawet miejsce parkingowe zajmuje się zupełnie inaczej niż wszędzie…..

Obecna była cała rodzinka, a parę fotek z tego wydarzenia umieszczamy na Picassie.

Szukając krawata na ślub trafiłem na sympatyczną stronkę: Styl Biznesu OSKAR .

W śród wielu propozycji – spodobały nam się dwa.

W końcu kupię chyba dwa…. ale który będzie bardziej „ten-teges” ???

• Nasz ślub … odliczanie….

Miało być tak spokojnie… a wyszło jak zawsze……

Zima nie daje nam odetchnąć….. wczorajszy powrót z pracy około północy zaskoczył mnie ślizgawicą i takim śniegiem, że jechałem z Wyszanowa całe 30 km/h. Zrąbany na maxa wciągnąłem kanapeczki naszykowane przez Kicię i w kimę…. Tyle miałem z dzionka…. Rano do pracy… standardzik – odśnieżanie…. kawa…. pieczątki…. i ZONK…..

Telefon od mamy – Paulina złamała nogę.. jest w szpitalu….. ***** jego mać…. Szefo poinformowany.. szefowa w sekund pięć w sklepie… ja dostałem wolne… i rajd – Dom – Szpital – Prosna – Szpital – Dom…..

Efekt? Prawa noga w gipsie…. Kicia uziemiona do 3 marca……. nie muszę pisać, że w czasie, kiedy ma wybierać suknię ślubną…. to chyba gips nie jest czymś niezbędnym…. Ba… nie mogło być chyba gorszego terminu????? Nic to….. przez najbliższy czas robię w domciu za nianię…. nie super.. ale nianię…. i czekamy na poprawę zdrowia, zrosty, cokolwiek…..

Kulasy od bossa przywiozłem, więc jako tako Kicia po domu się przzzzzzzeeeeeeemmmmmmmmiiiiiiieeeeeeesssssszzzzzzzccccccczzzzaaaaaa – ale kurde….. jak tu funkcjonować normalnie?

Korzystając z wolnej niedzieli wyskoczyliśmy do Wrocławia zapoznać się z naszym DJ’em na wesele.
Okazał się młodym, sympatycznym wodzirejem z niemałym już stażem.
Jego stronkę możecie zobaczyć tu – DJ MC – w akcji będziemy mogli zobaczyć go dopiero 25 lipca.

Przez około godzinkę oglądaliśmy w telegraficznym skrócie kilka przykładowych imprez, jakie miał okazję prowadzić. Nam się podoba – zaliczka wpłacona – umowa podpisana…….

Teraz czas na fotografa, zaproszenia, suknie, garnitury i inne różności…..

Parę fotek z 50-tych urodzin mojej mamy.