Komentarze do: Nasze Aniołki

Autor: Paulina

Paulina — Thu, 22 Oct 2009 12:04:47 +0000

Ja dziękuje za piękne , miłe i mądre słowa. Pozdrawiam

Autor: CoSTa

CoSTa — Tue, 20 Oct 2009 14:23:50 +0000

Dzięki ogromne za tę publikację. Bardzo to szczere, bardzo potrzebne. Mam dwójkę cudnych dzieciaków i właśnie zauważyłem, jak bardzo nie jestem w stanie ogarnąć nieszczęścia ludzi, którym moje szczęście nie było dane. Bardzo wzruszające i rozbudzające empatię, co w dzisiejszych telewizyjno-komputerowych czasach nie zdarza się często. Jeszcze raz – dziękuję.

Autor: Paulina

Paulina — Fri, 16 Oct 2009 09:28:41 +0000

Tylko Tu nie chodzi o całkowite zrozuminie bo to faktycznie niemożliwe. Mnie chodzi o większą świadomość ludzi. Ja też nie wiedziałam wiele ,bo nikt mi nie powiedział zanim mnie to dotknnęła ta strata. Wiedza na ten temat nie zaszkodzi ale pomoże zmienić podejście ludzi i może zastanowią się zanim palna jakąś głupotę. Naprawde czuje się bardzo dobrze z tym , że publicznie o tym napisałam i mało mnie obchodzi co sobie ktoś pomyśli. Mądry coś z tego wyniesie a głupi zostanie głupim. Nie chcę współczucia i nie użalam się nad sobą , nie chodzi mi o demonstrowanie swoich uczuć. Chcę żeby wiedzieli , że taki dzień jest i ,że jest on dla mnie ważny. Chce pomagać i wspierać osoby które przeszły podobną tragedię a ukrywaniem się w domu i milczeniem nic nie zrobię.
Pozdrawiam Cie serdecznie

Autor: Golas Justyna

Golas Justyna — Fri, 16 Oct 2009 09:09:11 +0000

A co tu komentować….. Zawsze było wiadomo i zawsze tak będzie, że KTO TEGO NIE PRZEŻYŁ- NA PEWNO NIE ZROZUMIE…
Można wczuć się w daną rolę przez jakiś czas. Można poczuć przez chwilę ten ból. Ale tylko ta osoba, która to przeszła – wie, jak to jest naprawdę, bo ona z tym musi żyć.
Co nas nie zabije, to nas wzmocni?? hmm… Pewnie tak jest. Ale ile to sił kosztuje i…….. czasu.